"Sorry" he said.
"I've just had a change of heart"
I didn't know what to expect, nor hold on to.
I have even never told you, I saw him on your lips.
And when you did that thing with your smirk, I loved how you embalmed his legacy.
I have never had a change of heart,
I just carried on loving him, through oyou.
6 Haziran 2017 Salı
6 Mayıs 2017 Cumartesi
20 Şubat 2017 Pazartesi
The hateful birthday
I would never forget,
The day we celebrated today last year.
And how obvious that your love was poisonous
I could see it in the hatred inside your friends
The coldness in your apartment and on the paleness of your stare.
That night I was withdrawn in your aspirations.
Aspirations, that I often felt never grant you
And when she slammed you on midnight, just ten minutes before she left the building,
She did come to the room and woke me up;
Where I meant to hide from all your rage
She whispered in my ear:
"He cannot love one - his soul is a bleeding one"
So therefore I would never forget that day
And how intense seeing you crawling beneath your pretentious smile
If only you could see it as well - you had already passed out
Were you bleeding behind curtains maybe?
Didn't you know I bled the same?
The day we celebrated today last year.
And how obvious that your love was poisonous
I could see it in the hatred inside your friends
The coldness in your apartment and on the paleness of your stare.
That night I was withdrawn in your aspirations.
Aspirations, that I often felt never grant you
And when she slammed you on midnight, just ten minutes before she left the building,
She did come to the room and woke me up;
Where I meant to hide from all your rage
She whispered in my ear:
"He cannot love one - his soul is a bleeding one"
So therefore I would never forget that day
And how intense seeing you crawling beneath your pretentious smile
If only you could see it as well - you had already passed out
Were you bleeding behind curtains maybe?
Didn't you know I bled the same?
9 Ocak 2017 Pazartesi
Victory
Victory, they say, starts when you think it all ends and when you are freer than ever.
I am indeed freer than ever, but my victory doesn't mean the end.
It is the beginning.
I am indeed freer than ever, but my victory doesn't mean the end.
It is the beginning.
8 Aralık 2016 Perşembe
Teslimiyet
"Teslim oluyorum" dedi sessizce. Kuytu köşesinde sakladığı eskimiş defterine yıpranmış kelimelerini dökerken.
"Başkalarının hayatlarında baş rol olmaktansa, kendi hayatımı yönetmeyi seçiyorum" dedi, haklıydı da, aynı anda aynı süreçten geçen öyle fazla insan vardı ki, o bile kendi realitesini sorgularken başkalarındaki çırpınışları gördükçe bunun bir süreç olduğunu görüyordu.
Sanki tarihe tanıklık ediyormuşçasına, kimlerin yükselip kimlerin düştüğünü izliyordu hiç kımıldamadan, kendi yansımasının düşenlerden öi yoksa yükselenlerden mi geldiğini merak ediyordu. Sürekli soruyordu "Sence ne olacak?" "Ne hissediyorsun?" cevapların hepsi aynıydı.
"Sen neyi görüyorsan o"
"Ben bir şey göremiyorum ki! Ondan sana soruyorum!"
"O zaman belki de hiçbir şey olmayacak"
Hiçbir şey. Kulağa belki de hem tatlı hem de acı gelen, grinin o çelimsiz ama bir o kadar da hayat değiştiren enerjisinin bir izdüşümü. "Hiçbir şey" ya, belki gerçekten o kadar da basit.
O gece kafasını gökyüzüne dikerek tek bir dilek diledi, kollarını dizlerine sararak çömeldiği köşesinde, Aralık soğuğunu yok sayarmışçasına iklimlere meydan okuyabilecek kadar doluydu içi, yanan kalbi ateşi olmuştu dondurucu soğukta.
"Teslim oluyorum" dedi titrek bir sesle. "Sana, size, hepinize"
"Teslim oluyorum"
Bir adam geldi yanına ansızın, sihirli lambadan çıkan cin misali.
"Geldim" dedi, "Üzgünüm, geç kaldım"
Adamla göz göze gelen ruhunu hissetti birden, sonra kafasını ürkekçe çevirerek, başka bir yere bakmaya çalışırken göz göze geliyormuş gibi yaptı. Gözlerinden her kelimeyi hissettiği o adamı bir solukta okumak istedi, dudakları tam kavuşacakken ansızın kendisini durdurdu.
"Lütfen dur" dedi, "dur"
Şaşkın bakışlarla ufak bir tebessüm eden adam, elini tuttu, "Buradayım" dermişçesine, onu rahatlatmaya çalıştı.
"Ay ışığında öpüşmenin gizemini bilir misin" dedi adam.
"Rivayete göre, gerçek aşkın öpücüğüyle birleşen ay ışığı, yaralı kalplerin ateşini söndürürmüş. Buzdan katılaşmış bedeni ise sarmalayan yeni ateşi haline gelirmiş"
"Her halukarda yanacağız yani, öyle mi" dedi.
"Belki de" dedi adam.
"Söz veriyorum ki ama, kalbine dokunmayacağım" diyerek devam etti.
Bulutların ardına saklanan Ay da, günü aydınlatmayı bekleyen Güneş de, o gece birbirleriyle hiç konuşmadılar.
Dünden kalanların hepsine bir veda gibiydi o gece.
"Başkalarının hayatlarında baş rol olmaktansa, kendi hayatımı yönetmeyi seçiyorum" dedi, haklıydı da, aynı anda aynı süreçten geçen öyle fazla insan vardı ki, o bile kendi realitesini sorgularken başkalarındaki çırpınışları gördükçe bunun bir süreç olduğunu görüyordu.
Sanki tarihe tanıklık ediyormuşçasına, kimlerin yükselip kimlerin düştüğünü izliyordu hiç kımıldamadan, kendi yansımasının düşenlerden öi yoksa yükselenlerden mi geldiğini merak ediyordu. Sürekli soruyordu "Sence ne olacak?" "Ne hissediyorsun?" cevapların hepsi aynıydı.
"Sen neyi görüyorsan o"
"Ben bir şey göremiyorum ki! Ondan sana soruyorum!"
"O zaman belki de hiçbir şey olmayacak"
Hiçbir şey. Kulağa belki de hem tatlı hem de acı gelen, grinin o çelimsiz ama bir o kadar da hayat değiştiren enerjisinin bir izdüşümü. "Hiçbir şey" ya, belki gerçekten o kadar da basit.
O gece kafasını gökyüzüne dikerek tek bir dilek diledi, kollarını dizlerine sararak çömeldiği köşesinde, Aralık soğuğunu yok sayarmışçasına iklimlere meydan okuyabilecek kadar doluydu içi, yanan kalbi ateşi olmuştu dondurucu soğukta.
"Teslim oluyorum" dedi titrek bir sesle. "Sana, size, hepinize"
"Teslim oluyorum"
Bir adam geldi yanına ansızın, sihirli lambadan çıkan cin misali.
"Geldim" dedi, "Üzgünüm, geç kaldım"
Adamla göz göze gelen ruhunu hissetti birden, sonra kafasını ürkekçe çevirerek, başka bir yere bakmaya çalışırken göz göze geliyormuş gibi yaptı. Gözlerinden her kelimeyi hissettiği o adamı bir solukta okumak istedi, dudakları tam kavuşacakken ansızın kendisini durdurdu.
"Lütfen dur" dedi, "dur"
Şaşkın bakışlarla ufak bir tebessüm eden adam, elini tuttu, "Buradayım" dermişçesine, onu rahatlatmaya çalıştı.
"Ay ışığında öpüşmenin gizemini bilir misin" dedi adam.
"Rivayete göre, gerçek aşkın öpücüğüyle birleşen ay ışığı, yaralı kalplerin ateşini söndürürmüş. Buzdan katılaşmış bedeni ise sarmalayan yeni ateşi haline gelirmiş"
"Her halukarda yanacağız yani, öyle mi" dedi.
"Belki de" dedi adam.
"Söz veriyorum ki ama, kalbine dokunmayacağım" diyerek devam etti.
Bulutların ardına saklanan Ay da, günü aydınlatmayı bekleyen Güneş de, o gece birbirleriyle hiç konuşmadılar.
Dünden kalanların hepsine bir veda gibiydi o gece.
8 Kasım 2016 Salı
Blue Eyes
I've always had something with blue eyes. Like I came on here to experiment every shade of it, to see and hear what sort of story they have to tell. And which shade has the sweetest tone.
Yesterday, I saw a pair of blue eyes like I've never seen before. They carried all of my past's burdens, like a reminder of my grief but at the same time a whistler of new dawns.
He had a mystery that no one could solve.
And behind those blue eyes, was everything I could never control.
Yesterday, I saw a pair of blue eyes like I've never seen before. They carried all of my past's burdens, like a reminder of my grief but at the same time a whistler of new dawns.
He had a mystery that no one could solve.
And behind those blue eyes, was everything I could never control.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)